Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego: dlaczego mówimy o języku więcej niż zwykle?

Jak wiecie, w naszej Szkole uczą lektorzy pochodzący z różnych stron świata. Mamy ogromny przywilej uczyć się od nich ich kultur, wymieniać doświadczenia i wspólnie celebrować niektóre święta.

Każdego roku 21. lutego obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego. To wyjątkowa data, która przypomina nam, że język to coś znacznie więcej niż słowa. Być może zabrzmi to patetycznie, ale prawda jest taka, że język to pamięć, kultura, tożsamość, przynależność, emocje i historia pokoleń zapisane w dźwiękach, frazach i zdaniach. 

Święto to zostało ustanowione przez UNESCO w 1999 roku, a po raz pierwszy obchodzone globalnie w roku 2000, jako sposób na promowanie różnorodności językowej i wielojęzyczności, idei, że żaden język nie powinien zniknąć bez śladu.

Skąd wzięła się ta data?

21. lutego nie jest przypadkowa. To dzień, w którym miały miejsce tragiczne wydarzenia w 1952 roku w Dhace (dzisiejsza stolica Bangladeszu), gdzie studenci domagali się prawa do używania języka bengalskiego jako języka urzędowego w ówczesnym Pakistanie. W wyniku starć zginęło kilka osób, a pamięć o ich poświęceniu stała się symbolicznym fundamentem tego międzynarodowego święta. 

Dlaczego język ojczysty jest tak ważny?

Język ojczysty to pierwszy kod kulturowy, z którym stykamy się od narodzin. Uczy nas myślenia, wartości, opowiada historie naszych przodków i buduje więzi społeczne. To także fundament edukacji; dzieci uczą się efektywniej, gdy proces ten odbywa się w języku, którym mówią ich rodziny. Wielojęzyczna edukacja sprzyja lepszemu rozumieniu świata i daje większe szanse na pełne uczestnictwo w życiu społecznym. 

Jak obchodzony jest ten dzień na świecie?

Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego nie wygląda wszędzie tak samo: ideę świętowania języka adaptują różne społeczności w zależności od lokalnych tradycji, problemów językowych i potrzeb edukacyjnych.

Zapytaliśmy naszych lektorów – native speakerów, jak w ich krajach obchodzone jest to święto.

W moim kraju, tj. tu, gdzie rozpoczęła się idea święta, 21. lutego jest świętem państwowym. Ludzie składają kwiaty pod pomnikami poległych studentów, organizowane są różne uroczystości, konkursy i inne wydarzenia kulturalne upamiętniające walkę o język bengalski. 

Choć w USA nie mamy narodowego urlopu ani państwowego obchodzenia Dnia Języka Ojczystego, to wiele miast i organizacji imigracyjnych aktywnie promuje ten dzień. Władze Nowego Jorku na przykład podkreśliły w jednym z oficjalnych komunikatów, że w jego pięciu dzielnicach mówi się ponad 400. językami i że święto to jest okazją do celebracji tej różnorodności oraz do udostępniania mieszkańcom materiałów w ich językach. 

Wrzucamy Wam link do takiego oświadczenia, o którym mówi Lauren

W praktyce w USA Dzień Języka Ojczystego często bywa wplatany jako element programów szkolnych, bibliotek i organizacji społecznych, które zapraszają uczniów i rodziny do prezentowania własnych języków, poezji i tradycji.

W Hiszpanii język ojczysty może oznaczać wiele różnych możliwości: kastylijski (hiszpański), kataloński, baskijski czy galicyjski: wszystkie mają swoje regionalne znaczenie i wsparcie w edukacji oraz mediach. 21. lutego lokalne społeczności i szkoły często organizują wydarzenia, w których uczniowie prezentują wiersze, piosenki i krótkie historie w swoich językach. 

Choć w Uzbekistanie dominującym językiem jest uzbecki, obchodzenie Międzynarodowego Dnia Języka Ojczystego nabiera u nas szczególnej wagi w kontekście ochrony języków mniejszości i promocji dziedzictwa językowego. W 2021 roku Międzynarodowa Nagroda Języka Ojczystego przyznana została osobie z Uzbekistanu, co pokazuje międzynarodowe uznanie lokalnych działań. 

Nigeria to jedno z najbardziej językowo zróżnicowanych państw Afryki. Mówi się u nas setkami języków! Choć Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego nie jest tam obchodzony formalnie, to społeczności lokalne rozwijają własne inicjatywy językowe. W Nigerii obchodzimy za to “Hausa DayRanar Hausa”: święto, które celebruje język Hausa i jego kulturę, czyli jedno z lokalnych świąt językowych, które podkreślają wagę językowej tożsamości (26. sierpnia).

Ciekawostka: Szkocja i Wielka Brytania: spór o język regionalny

W Szkocji wciąż trwa ożywiona dyskusja o językach regionalnych, takich jak gaelicki czy Scots. W wielu szkołach wykorzystuje się Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego, aby promować te języki, ich historię i znaczenie dla tożsamości lokalnej. Dla uczniów są to okazje do praktykowania języka, poznawania tradycyjnych opowieści i lokalnych legend oraz prezentowania zwrotów, które w przeciwnym razie mogłyby zniknąć z codziennego użytku. 

Anglii, choć angielski jest dominujący, edukatorzy często wykorzystują tę datę do promowania edukacji wielojęzycznej w szkołach, szczególnie w społecznościach imigranckich. Warto tu wspomnieć lokalne inicjatywy i wydarzenia czytelnicze organizowane przez biblioteki: sami zobaczcie!

Co jeszcze warto wiedzieć o językach?

Na świecie istnieje około 7 tysięcy języków, z których znaczną część uważa się za zagrożone. Zdaniem badaczy, co dwa tygodnie jakaś mowa może całkowicie zniknąć, jeśli społeczność przestanie jej używać. 

Jesli jesteście ciekawi: podrzucamy Wam link do krótkiego artykułu na ten temat:

Wg badań UNESCO aż ponad 40% ludzi nie ma dostępu do edukacji w języku, który zna najlepiej, co utrudnia zdobywanie umiejętności czytania i pisania oraz skuteczne uczenie się innych języków.

Podsumowanie

Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego to znacznie więcej niż data w kalendarzu. To szansa, by zatrzymać się, usłyszeć siebie nawzajem, zrozumieć, że każdy język jest skarbnicą doświadczeń i że bogactwo językowe świata zasługuje na ochronę i celebrację.